Volgens mij heb ik het al vaker geschreven in de eerste blogs van het nieuwe jaar: ik heb niet zoveel met ‘gelukkig nieuwjaar’ wensen. Ten eerste wens ik iedereen elke dag altijd het beste toe, of het nou januari of juli is. Ten tweede weten we allemaal dat het leven niet alleen maar uit geluk bestaat, en dat we in een jaar tijd ook onze portie aan verdrietige en andere niet fijne emoties voor de kiezen krijgen. Ook die vervelende emoties en gevoelens hebben hun functie.
Daarbij is het wel van belang om oog te houden voor de mooie en gelukkige momenten in het leven. De ene persoon lukt het niet om nog te genieten als het tegenzit, een ander lukt het goed om bij tegenslag juist nóg intenser van mooie momenten te genieten. Zo bedenk ik mij al schrijvend dat dit is wat ik iedereen toe wens: wat 2026 ook voor jou in petto heeft, ik wens dat je oog mag houden voor de mooie momenten en veel liefde van anderen én van jezelf mag ontvangen.
Van alleen naar méér
Laatst las ik een verhaal in de krant (bijlage Mezza bij de PZC/AD van 27-12-2025) dat mijn aandacht trok. Het is een interview met een man die lang samen was met zijn eerste vrouw. Zij overleed toen hij 58 was. Na enige tijd krijgt hij een nieuwe relatie maar twee jaar later beëindigt hij deze. De man vertelt: “Pas toen merkte ik hoe moeilijk het was om mijn eigen stem te ontwarren van de stem die mijn vrouw vijfendertig jaar lang in mijn leven had gehad.” … “Als je zo lang bij elkaar bent, ontstaan er patronen waar je je naar gaat gedragen.” … “Dat was niemands schuld; het was gewoon hoe onze relatie in elkaar zat. Het heeft een behoorlijke tijd geduurd voordat ik van haar los kon komen en mijn eigen persoon kon worden.”
Na enige tijd krijgt hij opnieuw een relatie en hij vertelt over zijn ervaringen: “Ik heb me ontwikkeld als mens.” … “Ik ben echt tot bloei gekomen – zo voelt het. Dat betekent niet dat ik minder van mijn eerste vrouw houd. Die liefde is nog steeds even groot, maar er is iets nieuws bij gekomen.”
Met respect en liefde
Wat ik zo mooi vond, is dat deze man met alle respect en liefde vertelt over zijn eerste vrouw, maar ook over zijn bewustwording wat dit voor hem betekende toen hij alleen verder moest. En dat het één het ander niet uitsluit, maar dat zijn proces van bewustwording en groei hem uiteindelijk méér brengt. Ik dacht: “Wat deze man vertelt, zou ook zomaar het verhaal kunnen zijn of worden van iemand die deelneemt aan de rouwdriedaagse.”
Samen met mijn collega Heleen organiseren we komend voorjaar weer een rouwdriedaagse op 12 en 26 maart en 9 april a.s. Deze driedaagse is niet alleen bestemd voor mensen die hun partner hebben verloren, maar ook als je door het overlijden van een andere relatie jezelf afvraagt “Hoe ga ik verder zonder jou? Wie ben ik, zonder jou?” Denk aan het overlijden van een vader, moeder, broer of zus, een goede vriend of vriendin. Lees er meer over op de webpagina Rouwdriedaagse. Daar vind je ook ervaringen van deelnemers aan vorige bijeenkomsten.
Laat me los
Een hierbij passend nummer over verlies en los laten wordt gezongen door BlØf en S10: Laat me los
Automatisch deze blog in je mailbox ontvangen?
Dat kan door je aan te melden via deze link.
Deze blogs met een onderwerp op het gebied van burn-out, stress, verlies, rouw of persoonlijke ontwikkeling verschijnen heel onregelmatig, soms één keer per drie weken en dan weer na een paar maanden. Ze worden altijd voorzien van een link naar muziek, waarbij het genre zeer uiteenloopt. Het is maar net waar ik door geïnspireerd ben of wat ik bij het onderwerp vind passen. Het is in elk geval altijd een nummer waar ik zelf graag naar luister;-).
Zoutelande, 8 januari 2026
